Huzursuzluk bir arıza değil, uyarı lambası

HUMAN 3.0 çerçevesi, her basamakta üç aşama tarif ediyor. Önce huzursuzluk gelir: bulunduğumuz yerin bize verebileceği her şeyi almışızdır; canımız sıkılır, bir şeyin değişmesi gerektiğini biliriz ama ne olduğunu bilmeyiz. Sonra belirsizlik: bilinmeyene adım atar, dener, yanılırız. En sonda keşif: işe yarayanı bulur, onu hayatımıza yerleştiririz.

Çerçevenin dikkat çektiği nokta, ilk aşamadaki sıkıntının kötü bir şey olmak zorunda olmaması. O sıkıntı, büyüme zamanının geldiğini haber veren bir işaret olabilir. Onu bastırırsak aynı yerde kalırız.

Benim yorumum: Bir cihazın panelinde uyarı lambası yandığında yapılacak en kötü şey, lambanın sigortasını sökmektir. Lamba yanıyorsa bir şey söylüyordur. Kendi hayatımda da en büyük değişiklikler, “artık bu iş bana yetmiyor” dediğim huzursuz dönemlerin ardından geldi.

Size sorum şu: Şu an hangi alanda o uyarı lambası yanıyor, ve onu susturmak yerine dinleseydiniz ilk adımınız ne olurdu?

Kaynak: Dan Koe, HUMAN 3.0 çerçevesi, letters.thedankoe.com. Fikirler ona ait; yorum ve soru bana aittir.