Zeytin ağacı: Kaybetmekten korkmak, bağ kurmaktır

Ferhat Jak İçöz bu yazısında kendi hayatından küçük bir anı anlatıyor: uzun zamandır hayran olduğu zeytin ağaçlarından genç bir tanesini, güneşli terası olan yeni evine alıyor. Sonra fark ediyor ki ağacı yaşatıp yaşatamayacağından kaygılanıyor.

“Ölürse yenisini alırsın” teselli gibi görünse de insan ruhuna uymuyor. Ona göre kaybetmekten korkmak, bağ kurmanın, önemsemenin işareti. Bağ kurduğumuz şeyin yokluğunda bir boşluk hissederiz; yas da bu boşlukla ne yapacağımızı aradığımız yer.

Önümüzde iki yol var: bağ kurup hayatı canlandırmak ve acıya açık olmak ya da hiç bağlanmadan kuru, anlamsız bir hayat sürmek. Yazı, ağacın ilk yeni yapraklarını gördüğü sevinçle bitiyor.

Benim yorumum: Kaybetme korkusundan kaçmak için bazen hiç sahiplenmemeyi seçtim; bir işi, bir fikri, bir insanı. Sonradan gördüm ki o koruduğum şey acı değil, canlılığın kendisiymiş.

Size sorum şu: Kaybetmekten korktuğunuz için hangi bağı kurmaktan kaçınıyorsunuz?

Kaynak: Ferhat Jak İçöz, “Zeytin ağacı ve kayıp”, ferhatjakicoz.com. Fikirler ona ait; yorum ve soru bana aittir. Videodaki anlatım sesi yapay zekâ ile üretildi.